Amiga 1000

Szczegóły

Kategoria: Amiga

Utworzono: środa, 30, marzec 2011 22:48

Mirek

Odsłony: 365

Amiga 1000 lub Commodore Amiga 1000 lub w skrócie A1000 to pierwszy komputer z rodziny Amiga zaprezentowany 23 lipca 1985 roku w Lincoln Center w Nowym Jorku w USA.

Sprzedaż rozpoczęła się we wrześniu tego samego roku. Podstawowa wersja wyposażona była w 256 kB pamięci RAM i kosztowała 1295 $. Dostępny był analogowy monitor RGB o przekątnej 13" (330 mm), który kosztował około 300 $ co dawało w sumie 1595 $ za cały zestaw. Przed wprowadzeniem na rynek modeli Amiga 500 i Amiga 2000 w 1987 roku, komputer był nazywany po prostu Amiga.

W USA Amiga 1000 była reklamowana jako Amiga z firmy Commodore jednak logo Commodore nie zostało umieszczone na obudowie. Ponadto była sprzedawana tylko w sklepach komputerowych, nie tak jak komputery Commodore VIC-20 i Commodore 64, które były sprzedawane w różnych innych sklepach w tym w sklepach z zabawkami. Wysiłki te miały na celu uniknięcie porównań komputera do zabawki a taki obraz został wykreowany do momentu odejścia 13 stycznia 1984 roku z firmy Commodore International jej założyciela Jacka Tramiela.

Inaczej sprawa wyglądała przy wchodzeniu na rynek europejski gdzie marka Amiga nie była znana. Zdecydowano że oprócz loga Amigi zostanie też umieszczone na obudowie logo Commodore.

Amiga 1000 posiada kilka cech, które ją odróżniają od kolejnych modeli z rodziny Amiga. Jest to jedyny model posiadający na obudowie charakterystyczne kolorowe logo Amiga w kształcie "ptaszka". Obudowę można trochę podnieść uzyskując w ten sposób przestrzeń na klawiaturę, którą można schować gdy nie jest używana. Wewnątrz obudowy znajdują się sygnatury projektantów Amigi w tym Jaya Minera, nazywanego ojcem Amigi, i odcisk łapy jego psa Mitchy rasy szpic miniaturowy lub pudel miniaturowy, będącego nieoficjalną maskotką firmy. Głównym projektantem obudowy Amigi 1000 był Howard Stolz pracujący jako starszy projektant przemysłowy w firmie Commodore. Jednocześnie był kierownikiem technicznym i osobą pośredniczącą w kontaktach z firmą Sanyo w Japonii, która była producentem obudowy.

---

Historia powstania komputera Amiga 1000

W czerwcu 1982 roku współzałożyciel firmy Activision Larry Kaplan odszedł z firmy z zamiarem założenia nowej firmy komputerowej. Plan swój zrealizował zakładając we wrześniu 1982 roku firmę Hi Toro, której został wicedyrektorem. Współzałożycielem był David Shannon Morse, który odszedł w 1982 roku z firmy Tonka Toys gdzie pracował jako wicedyrektor do spraw marketingu. Został on dyrektorem generalnym firmy Hi Toro. Larry Kaplan skontaktował się też z Jayem Minerem, z którym pracował wcześniej w firmie Atari. Jay Miner brał udział w projektowaniu między innymi chipsetu ANTIC, który był wykorzystany do budowy 8-bitowych komputerów Atari (np. Atari 400, Atari 800) i konsoli Atari 5200. Chciał zrealizować swój plan zbudowania najmocniejszego komputera więc zgodził się na propozycję pracy jako główny projektant sprzętu. Jego wcześniejsze osiągnięcia pomogły mu w zdobyciu pieniędzy od trzech inwestorów, których znał osobiście. Byli to trzej dentyści z Florydy, którzy zgodzili się zainwestować 7 milionów $. Larry Kaplan nie był jednak zadowolony z kierunku w jakim zmierzała firma dlatego odszedł z firmy. Niedługo później Jay Miner zmienił nazwę firmy na Amiga Corporation (Amiga z hiszpańskiego to przyjaciółka) po tym jak powstał konflikt z japońską firmą Toro produkującą kosiarki.

Prace nad projektem "Lorraine" (Nazwa projektu to imię żony Davida Shannona Morse'a) rozpoczęły się już w 1982 roku i początkowo miała to być maszyna następnej generacji z przeznaczeniem do gier wideo. Plan ten jednak porzucono w wyniku krachu na rynku gier wideo w USA w 1983 roku. Projekt był wykonywany na komputerze SAGE IV z procesorem 8 MHz i 1 MB pamięci DRAM, który został nazwany "Agony". Nad systemem operacyjnym pracował Robert J Mical i Dale Luck. Amiga finansowała prace nad projektem sprzedając do popularnych wtedy konsol Atari 2600 i ColecoVision, własnego projektu joysticki, kartridże i joyboardy. Te ostatnie to specjalne kontrolery do konsoli Atari 2600, na których trzeba było stanąć żeby kontrolować postać na ekranie. W 1983 roku zaczęło brakować funduszy na dalsze prace nad projektem. Wtedy Jay Miner skontaktował się z byłym szefem Atari i w wyniku rozmów Atari zgodziło się zapłacić 500 000 $ za dalsze prace. W zamian firma miała otrzymać prawo wyłączności na rok czasu na używanie projektu.

W międzyczasie w firmie Commodore International trwały kłótnie między dyrektorem firmy Jackiem Tramielem a głównym udziałowcem Irvingiem Gouldem. Tramiel naciskał na projektantów pracujących nad projektem nowego 32-bitowego komputera, który miał zastąpić Commodore 64. Obawiał się premiery nowych komputerów, nad którymi prace trwały w firmie Apple, przy których Commodore 64 mógłby się okazać kompletnie przestarzały. Spory zakończyły się odejściem z firmy Jacka Tramiela, który szybko założył spółkę holdingową Tramel Technology Ltd. Zaczął szukać firm, które mógłby kupić w celu produkcji i rozwoju technologii. Odwiedził między innymi firmę Mindset, której właścicielem był Roger Badersher, a także firmę Amiga Corporation gdzie podczas rozmów oznajmił że jest zainteresowany tylko samym projektem chipsetu "Lorraine". Ustalił z szefem projektu, którym był były inżynier firmy Commodore Shiraz Shivji, zadanie opracowania nowego taniego high-endowego komputera.

Projekt tego nowej generacji komputera był gotowy w 95% do czerwca 1984 roku. Tramiel dowiedział się że firma Warner Communications, właściciel firmy Atari, chce ją sprzedać bo spółka przynosi dziennie straty około 10000 $. Zainteresowany międzynarodową produkcją i światową siecią dystrybucji firmy Atari zdecydował się podjąć rozmowy. Po wielu negocjacjach w maju i czerwcu 1984 roku ostatecznie kupił w lipcu oddział konsumencki firmy Atari, który obejmował dział konsol i komputerów. Firma Commodore natychmiast zaczęła szukać sposobu żeby uniemożliwić im wypuszczenie na rynek nowego komputera. Złożyła do sądu pozew przeciwko Tramielowi i Atari Corporation.

Pierwsze co zrobił Tramiel po utworzeniu firmy Atari Corporation to zwolnił większość byłych pracowników i anulował prawie wszystkie aktualne projekty jako mające małą szansę powodzenia. Miało to miejsce pod koniec lipca gdy odkrył kontrakt jaki podpisała firma Atari Inc. z firmą Amiga Corporation. Okazało się że firma Amiga miała dostarczyć chipset firmie Atari Inc. 30 czerwca 1984 roku lub firma i technologia zostanie przejęta. Ostateczny termin zbliżał się nieubłaganie a firmie Amiga zaczęło brakować funduszy na dalsze prace nad projektem chipsetu. Pracownicy firmy dowiedzieli się też o planach kupna Atari przez Tramiela i zaczęli starać się o dużego inwestora. Rozpoczęli rozmowy z firmą Commodore, które doprowadziły do kupna w całości firmy Amiga, co według firmy Commodore powinno anulować wszystkie zaległe kontrakty firmy wliczając w to ten pomiędzy nieistniejącą już firmą Atari Inc. Tak więc zamiast dostarczenia przez firmę Amiga chipsetów firmie Atari Inc. Commodore wypisało czek na 500 000 $ firmie Atari Corporation jako zwrot pieniędzy zainwestowanych w dokończenie projektu "Lorraine".

Tramiel dostrzegł szansę na wykorzystanie sytuacji i złożył do sądu pozew przeciwko firmie Commodore i kupionej przez nią 13 sierpnia 1984 roku firmie Amiga. Domagał się odszkodowania i chciał uniemożliwić sądownie firmie Amiga i Commodore produkcję urządzeń opartych o tą technologię. Proces sądowy miał wykazać że firma Amiga kupiona przez Commodore, i jej technologia opracowanego chipsetu, nie może być wykorzystana. W wyniku wyroku część członków zespołu z firmy Amiga spędziła lato w więzieniu. Nie było jednak nic wiadomo jak wygląda sprawa chipsetu. Ostatecznie jesienią 1984 roku firma Commmodore poinformowała że projekt "Lorraine" znów jest aktywny, chipset będzie udoskonalany a produkcja systemu operacyjnego i hardware'u jest ukończona.

Od tego momentu była firma Amiga Corporation stała się oddziałem Commodore. Przez następne kilka lat wielu pracowników poczuło że zarządzanie w firmie Commodore jest podobnie irytujące jak w firmie Atari i większość z nich odeszła a część została zwolniona.

W marcu 1987 roku firmy Commodore i Atari Corporation poszły na ugodę i toczące się sprawy zostały zamknięte.

---

Ze względu na to że system operacyjny AmigaOS, napisany specjalnie dla komputera Amiga 1000, był dosyć bardzo najeżony błędami, nie został on umieszczony w pamięci ROM tylko jako zewnętrzny moduł mocowany w płycie głównej. Posiadał on 256 kB pamięci RAM nazywanej "Writable Control Store" (WCS) (Zapisywalna pamięć sterująca), do której był wczytywany ze stacji dyskietek rdzeń systemu operacyjnego nazywany "Kickstart". Pamięć WCS po wczytaniu była zabezpieczona przed zapisem dlatego restart systemu nie wymagał ponownego wczytywania. W Europie pamięć ta nazywana była Write Once Memory (WOM) (Pamięć jednokrotnego zapisu).

Wielu posiadaczy komputerów Amiga 1000 długo było im wiernymi nawet po wprowadzeniu na rynek nowych komputerów, które były już technologicznie bardziej zaawansowane. Było tak dzięki możliwości wymiany niektórych elementów na lepsze. Można było wymienić oryginalny procesor 7MHz Motorola 68000 na nowszy model 68010, który poprawiał kilka błędów z poprzedniego modelu a także oferował nowe funkcje dzięki czemu można było osiągnąć wzrost wydajności o niecałe 10% przy tej samej częstotliwości. Zmiana procesora powodowała jednak że komputer nie był w 100% kompatybilny z oprogramowaniem. Dlatego dostępnych było też wiele innych różnych modułów, które można było zamontować uzyskując zwiększenie wydajności. Były to moduły montowane do gniazda procesora, na których można było zamontować oryginalny procesor oraz dodatkowy szybszy 14MHz 68020 lub 33MHz 68030 dzięki czemu można było przełączyć się na tryb pracy na oryginalnym procesorze w celu kompatybilności z oprogramowaniem.

Pierwsze modele sprzedawane w USA i Kanadzie obsługiwały tylko system NTSC i nie posiadały trybu graficznego Extra Half-Brite (EHB). Produkcja modelu Amiga 1000 zakończyła się w styczniu 1987 roku.

---

Dane techniczne:

• Procesor:
  
  • Motorola 68000
  • 7.15909 MHz NTSC (7,09 MHz PAL)
  • Szyna wewnętrzna: 32-bit
  • Szyna danych: 16-bit
• Chipset: Original Chip Set (OCS)
  • Dźwięk (koprocesor Paula):
    • 2 kanały (stereo) 4-głosowe
    • 9 oktaw
    • rozdzielczość próbkowania: 8-bit
    • częstotliwość próbkowania: 28 kHz
    • stosunek sygnału do szumu: S/N 70 dB
    • zniekształcenia: mniej niż 1%
    • pasmo przenoszenia: 20 - 6000 Hz
  • Obraz (NTSC) [koprocesor Denise]:
    • 60 x 32 - tryb tekstowy
    • 80 x 32 - tryb tekstowy
    • 320×200 - 32 kolory lub w trybie HAM-6 4096 kolorów
    • 320×400i - 32 kolory lub w trybie HAM-6 4096 kolorów
    • 640×200 - 16 kolorów
    • 640×400i - 16 kolorów
• Pamięć (koprocesor Agnus):
  • 8 kB ROM na program rozruchowy
  • 256 kB WOM dla programu rozruchowego Kickstart wczytywanego z dyskietki
  • 256 kB Chip RAM z możliwością powiększenia do 512 kB
  • możliwość rozbudowy do ok.9 MB Fast RAM, do której dostęp ma tylko procesor
• Stacja dyskietek (koprocesor Paula):
  • 3,5" DD maksymalnie 880 kB
  • maksymalny transfer 250 kb/s
• Wejścia / wyjścia:
  • wyjście analogowe RGB do monitora (DB 23)
  • wyjście video cinch do podłączenia telewizora
  • wyjście video DIN 45326 (8-pin) do podłączenia telewizora
  • wyjście 2 x cinch audio 300 Ohm
  • wejścia 2 x gameport do podłączenia myszki, joysticka itp. (9 pin)
  • port szeregowy RS-232 (DB 25)
  • port równoległy Centronics (DB 25)
  • wejście na zewnętrzną stację dyskietek (23 pin)
  • wejście dla rozszerzeń: pamięci Fast RAM, karty SCSI itp. (86 pin)
  • wejście klawiatury (4P4C / RJ 10):
    • 89 klawiszy:
      • 13 klawiszy w sekcji numerycznej
      • 10 programowalnych klawiszy funkcyjnych
      • 4 klawisze kierunkowe
      • 2 specjalne klawisze funkcyjne
      • 1 klawisz "Help"
• Oprogramowanie w zestawie:
  • system operacyjny AmigaOS 1.0, 1.1, 1.2, 1.3 uruchamiany z dyskietki Kickstart
    • Amiga DOS
    • Workbench - graficzny interfejs użytkownika (GUI)
  • Microsoft AmigaBASIC
  • biblioteka dźwięków syntezowanych
  • Kaleidoscope
  • Amiga tutorial
• Waga:
  • około 5,9 kg
• Wymiary:
  • 44,9 cm x 32,9 cm x 10,8 cm
• Zasilanie (USA, Kanada):
  • 120 V, 60 Hz, 90 W, 1 A

 

---

Zdjęcie: Rama i Musée Bolo

© 2011 www.vcars.pl | Projekt © LernVid.com & qpattern | Modyfikacja: Cobra-Cobretti